Сіла ўяўлення перамагае сілу ўлады

Неверагодна прыгожа, арганічна. Час спыняецца. Калі ў вас няма летам водпуску - не сядзіце хаця б дома ў выходныя.
Вы не паверыце, але кошт гасцёўні ў Івесі - ўсяго 6 тысяч беларускіх рублёў. Геаграфічны цэнтр Еўропы, як сцвярджаюць вучоныя, менавіта тут.

Нагадваю, яшчэ здымкі па тэме тут:

Частка 1 (цымбаліст)
Частка 1.5 (дзяўчынка)
Частка 2 (паўночнабеларускія бабулі)

( +++ )

Бабулі ў паўночнай Беларусі вельмі прыгожыя, як і мясціны, у якіх яны жывуць.
А мяне ўсё падмывае набыць сабе дом-лецішча ў Глыбоцкім раёне.

Яшчэ здымкі па тэме тут:

Частка 1 (цымбаліст)
Частка 1.5 (дзяўчынка)

( +++ )

Вось такая вось пастараль. Вёска Івесь, Глыбоцкі раён.

Прозвішча цымбаліста - Радюш. Вясковы музыка, грае на скрыпцы і цымбалах.
Для мяне заўсёды было незразумелым, як самастойна, проста падбіраючы і падглядаючы часам у больш дарослых цымбалістаў, можна навучыцца так здорава граць.

( +++ )

Цікава, што ў цэнтры горада, цікавая сама пляцоўка, мала знаёмых людзей, але шмат проста прыгожых. Пашанцавала з надвор'ем. Чакаем працягу.

( +++ шмат )

Першы здымак зроблены у Гамбургу, другі - у Берліне.

( +1 )

З'ездзілі ў Вільню, сустрэлі ДН бяссоннай ноччу. Так супала, што ў Вільні гэта была ноч культуры.
Традыцыйна дзякуй ufoby за кампанію!

( +++ )

У горадзе Пскове на творчай пляцоўцы "Завод" зараз адбываецца выстава фотаздымкаў Менска. Аўтары - я і Крысціна Іолаб.
Нажаль, я не змагла папрысутнічаць на адкрыцці ды і ўвогуле ў Пскове ніколі не была, але ўжо ёсць нагода з'ездзіць.
Гэта мая першая сапраўды сур'ёзная выстава. Была арганізаваная Кірылам Нікіфаравым - заснавальнікам "Завода" і проста харошым чалавекам.
Падазраю, што гэта ня першая выстава маіх фота Пскове - маем надзею на больш працяглы праект.
Да гэтага на "Заводзе" выстаўляліся фотаздымкі яшчэ аднаго беларуса - drummmer .

Пра "Завод" можна пачытаць на афіцыйным сайце, сачыць за фоткамі на flickr, а таксама чытаць навіны ў twitter.

З выставы пакуль што маю некалькі фота.

( +2 )

Мне б вельмі хацелася быць некім з іх.



( +4 )

Нямеччына зараз не выклікае такога культурнага шоку, як год назад, калі я першы раз туды патрапіла. Цяпер Нямеччына - ледзьве не асноўны для мяне пункт прызначэння - вельмі шмат з ёй звязана і ўсё вядзе туды, хоць я ніколі не магла падумаць, што гэтая краіна можа стаць для мяне блізкай.

У панядзелак я вярнулася з Брэмена - горада-казкі. У гэты раз экспірыенс быў своеасаблівы - я жыла ў сям'і, у казачным доме з садам, у якім жыве марская свінка Ота. Ох, як прыемна было зранку расплюшчваць вочы, выходзіць на гаўбец, глядзець на дахі суседніх дамоў з чырвонай дахоўкі, спускацца ўніз, піць гарбату, есці суніцы...

Вы не паверыце. У нямецкім студэнцкім клюбе LILA EULE са мной пазнаёміўся хлопец, які аказаўся трактарыстам, які водзіць трактар "Беларус" . Я нават не здзівілася )

Што да фота, то мне ўсё болей падабаецца здымаць не архітэктуру, а людзей на вуліцах. Натуральныя, жывыя сітуацыі. Наступны пост, хутчэй, будзе прысвечаны дзецям на вуліцах - цудоўныя і непасрэдныя, паводзяць сябе па-рознаму, пабачыўшы камеру, але не сыходзяць і не закрываюць твар.

А пакуль што - мая любімая тэма. Ровар- сябра чалавека.



( +2 )

Сёння гулялі з Лёхам і я крыху вырашыла пафотаць Менск "каб было". Папсовенька і нават магу сказаць, што мне крыху сорамна. Ну, затое амаль без фаташопу. Менск такі нешта агністы стаў.

( +++ шмат )

З'ездзілі на выходныя ў Вільню, адзначылі dvarf ДН. Дзякуй за цудоўную кампанію ufoby, які паказаў самыя тусовачныя барасы Вільні. На апошнім фота - багемня вінарня, у якой я была першы і, упэўненая, не апошні раз - ноч, маленькі дворык, глінтвейн, цёплыя пледы. Вельмі ўтульна.

( +++ )

Мюнстэр - гэта месца, куды мне пастаянна хочацца вярнуцца.

Завяла сабе palasatka.com і blog.palasatka.com і, магчыма, хутка там нешта будзе. Эх, вось бы я магла размаўляць толькі фотаздымкамі.
Хутка скончыцца мой месяц практыкі ў Нацыянальным музеі гісторыі і культуры Беларусі, для якога цяпер малюю сайт. Я вельмі рада, што ў музеі вырашылі пайсці па шляху мінімалізму, але крыху ня рада, што даволі шмат узялі ад сайту аднаго з вядомых еўрапейскіх музеяў, ня буду пакуль казаць якога. Хто здагадаецца - малайцом. Зрэшты - лепей капіраваць лепшыя прыклады, чым рабіць так, як большасьць беларускіх сайтаў. Музей бы мог запраста пайсці па шляху "болей золата і шыку", але не пайшлі, хапіла розуму, што ўжо прыемна.

А я тым часам атрымала мультышэнген. У сэнсе, нарэшце можна не хвалявацца, што хутка можа скончыцца пашпарт ці што яшчэ. З гэтай нагоды звяртаюся да вас, падкажыце сайты танных еўрапейскіх авіякампаній. Упэўненая, такія ёсць. Хочацца пабачыць як мага болей Еўропы. Да таго ж, я вельмі люблю лётаць самалётамі.

Яшчэ крыху здымакаў з Кветкі-палын. Калі выступалі украінцы, нажаль, прыйшлося ўжо сысці, таму здымкаў няма. Затое беларусаў шмат.

( +++ )

Прыдумляць прэзентацыю краіны заўсёды вельмі складана. У гэты раз мы схільныя адыйсьці ад сялянскіх тэмаў. Бо Беларусь, у рэшце рэшт, гэта не толькі буслікі, гуркі і гарэлка. Цяпер спрабуем зрабіць нешта больш урбаністычнае. Менск вельмі прыгожы.

Праз два дні ў дарогу. Па дарозе зазірнем у Дортмунд. Будзем спадзявацца, што там ёсьць, на што паглядзець. І там нарадзіўся Chris - адзін неблагі хлопчык, які зараз жыве ў Люксембургу.

Вырашыла выкласці пару фота з брытанскай амбасады. Падрабязней і болей фота - тут.